Madonna, tassen & films

Iedereen al weer op aarde beland, na dit Madonna-weekend? Ik was helaas een van de unhappy few die niet naar de concerten is geweest, maar ik was wel heel dichtbij een van haar tassen. Ook leuk, toch? Ik was met mijn nichtjes naar het Tassenmuseum in Amsterdam (educatie! Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met het bag lady-gen doorgeven) en terwijl zij zich vergaapten aan de cupcake-tas uit de eerste Sex and the City-film, staarde ik gebiologeerd naar het tasje van Madonna. Bijpassend bij een toiletje van Gianni Versace, dat ze droeg bij de Londense première van Evita.

Wat zou er nou in dat tasje gezeten hebben? Veel kon er niet in. Een compact poeder, lipstick, sleutels, telefoon en mad money (geld voor de taxi als je ruzie met je vriendje krijgt)? Of zou Madonna, net als echte royalty, nooit geld bij zich dragen? Ruby Wax heeft wel eens in haar tas (én koffer!) mogen graven:

Het vervelende van zo'n Tassenmuseum is wel dat je daarna zo'n zin hebt om te shoppen. Gelukkig hadden ze in het museum ook een winkel (hoe slim), en nu ben ik dus geobsedeerd door de deluxe tas-met-pistool van Vlieger & Vandam. Hoe leuk is-ie wel niet?! En mijn laptop past erin. Ik vraag me alleen af of ik er mee zou kunnen vliegen, ik zie de hysterische taferelen al voor me op JFK. Ik kan bijna niet wachten om dat uit te proberen.

Maar goed. Nog even wat cultuur deze week. Ik was dan niet naar Madonna, maar zag vorige week wel alvast Magic Mike voordat de film aanstaande donderdag in de bioscoop komt. 

Mannelijke strippers! Het veroorzaakte heel wat gegil in de zaal, de aanblik van een blote mannenkont en blote mannenborst. Full male frontal nudity was er natuurlijk weer niet bij, al had ik dat wel verwacht van regisseur Steven Soderbergh, en ik weet niet of het door het kinderachtige gegil in de zaal komt, maar de film viel ondanks alle man candy wat tegen. Hoe aanstekelijk in beeld gebracht ook, het bleef een beetje in het cliché 'stripper-met-een-hart-van-goud' hangen. Al zie ik nu eindelijk wel de magic in van Channing Tatum (op wiens verhaal de film voor een gedeelte gebaseerd is, dat was wel weer sappig). En ik vind het vreselijk om toe te geven (want hij was zo'n zak toen ik hem ooit interviewde), Matthew McConaughey gaat met de film aan de haal. Eindelijk mag hij doen waar hij al jaren voor oefent: halfnaakt bongo spelen!  

Iets heel anders is de film Girl Model. Een ontluisterende documentaire over een lelijke kant van de modewereld.

De docu volgt modellenscout Ashley op haar zoektocht door Siberië naar Russische meisjes voor de Japanse modellenmarkt. Ze vertelt twaalf- en dertienjarigen dat ze moeten liegen over hun leeftijd en lokt ze met grote beloften (gegarandeerd twee opdrachten en 8000 dollar) van het Russische platteland naar de Japanse metropool. Een van die meisjes is de dertienjarige Nadya, die de zware last op haar schouders voelt om haar familie aan geld te helpen, maar die zich reddeloos verloren voelt in een stad waar ze zich niet verstaanbaar kan maken. Draait ook vanaf donderdag in de bioscoop, in het kader van de Amsterdam Fashion Week. Wat me eraan doet denken: ik moet nog zeker vier outfits componeren voor de komende dagen. Aan het werk!