Wishlist on hold

Op een koude zaterdagavond onder het genot van een glaasje wijn vertel ik vriendinnetje M. van mijn frustratie die al vroeg in de ochtend is begonnen. Nou heb ik een redelijk goed humeur in de ochtend, maar sinds een aantal weken hebben mijn kledingkast en ik een conflict.

Op de één of andere manier heeft hij (jaren geleden ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn kast een ‘hij’ is) een probleem met mij. Hij zit me dwars, heeft niet wat ik wil en ik verdenk hem er zelfs van dat hij dingen op duistere wijze laat verdwijnen. Ik kan geen specifieke items benoemen die ik mis en echt ruimer wordt de kast ook niet, maar ik heb steeds minder inspiratie voor mijn outfits. Dat terwijl ik toch regelmatig met een kersvers tasje thuiskom en de situatie waarin mijn rekening zich bevindt, liegt er ook niet om.

100 DAGEN NIETS KOPEN

Vriendinnetje M., net als ik modemeisje in hart en nieren, heeft toevallig hetzelfde probleem. Conclusie: we hebben gewoonweg geen kleding. Onzin natuurlijk, mijn kast(en) puilen inmiddels uit, maar ik raak ontzettend snel verveeld. Heb altijd een kilometerslange wishlist klaarliggen met dingen die ik móet hebben. En daarnaast heb je nog impulsaankopen. Kortom, we kunnen niet meer creatief met de kleding zijn die we nu hebben: tijd voor verfrissing! Ik ben zelf best ondernemend, overigens niet op elk gebied (sporten doe ik al acht jaar niet meer), dus hier wil ik iets aan doen. Hoe we er uiteindelijk op kwamen om 100 dagen niets te kopen is me volstrekt onduidelijk. Misschien was het de wijn. Of toch de euforie van een nieuwe uitdaging. Ik weet het niet. We spraken af cold turkey te stoppen met kopen en onze wishlist on hold te zetten.  
 
Vervolgens bestelden we nog wat wijntjes om te proosten op onze nieuwe uitdaging en filosofeerden verder over het ‘waarom’. Ik besef dat ik vooral mijn creativiteit en persoonlijke stijl wil herontdekken. Het lijkt mij fijn om creatief aan de slag te gaan, de naaimachine van het stof te bevrijden en de breipennen weer op te snorren. Nieuwe outfits creëren! Lekker doe-het-zelven net als vroeger. ‘Mogen we dan wel materiaal kopen om zelf nieuwe dingen te maken?’ Vriendinnetje M. is scherp vanavond. We raken in een hevige discussie over de striktheid van onze sabbatical. First thing in the morning: regels opstellen. Oh, en een spaarpot kopen want dit lijkt me de perfecte gelegenheid om te gaan sparen...
 
DE REGELS
Wat op die beruchte koude zaterdagavond zo’n goed idee leek, was een sombere morning after. 100 dagen is wel erg lang, en Marni for H&M dan? En die heerlijke pastels die me al weken vanuit de winkel aanstaren? Menig mens zal zich afvragen waar de moeilijkheidsgraad ligt of wat de prestatie überhaupt is. Maar voor een modebeminnend meisje als ik, dat omringd is door de meest modebegerende, knappe collega’s (die overigens nooit een miskoop lijken te doen) is dit moeilijk. En ik denk dat er genoeg van jullie out there zijn die het ook lastig vinden om niet te kopen. Hoop ik tenminste.

Voor jullie, hier zijn ze, de strikte maar rechtvaardige regels. Wish me luck...
  
-    Geen kleding en accessoires (riemen, schoenen, tassen en sieraden) kopen gedurende de periode van 100 dagen
-    Ook panty’s en ondergoed zitten daarbij inbegrepen
-    Geen stof kopen om kleding van te maken m.u.v. fournituren (bijv. garen) tot een totaalbedrag van € 50
-    Giften mogen niet aangenomen worden
-    Niet kopen van onnodige beautyproducten (bijv. nagellak)
  

 
Oma’s oude naaimachine, tientallen jaren oud, loodzwaar maar o zo mooi!

 
Mijn gloednieuwe gouden spaarvarken, met veel zorg en moeite uitgekozen.