Ik dronk een week lang geen koffie en dit is wat er gebeurde

'Deze uitkomst had ik nóóit verwacht.'

Meest gelezen

Cosmopolitans Danielle Tulo ging een week zonder koffie door het leven - we delen.
'Als iemand me in een paar woorden zou moeten omschrijven, dan zouden die woorden waarschijnlijk als volgt luiden: 'verslaafd aan cafeïne'. 'Heel gewoontjes' zou trouwens ook nog kunnen, want ik ben een hele gewone, aan-Starbucks-verslaafde vrouw. Echt, ik ben geobsedeerd door koffie – ik HOU van koffie! Het maakt me alert en klaar om iedereen op straat na te fluiten, op een niet-creepy manier. Ik word er gewoon zo vrolijk van!
Als je ooit 'dronken' bent geworden van koffie begrijp je mijn gevoel. Zo niet: een 'koffiedronk' is de staat waarin een persoon verkeert na het drinken van koffie, de persoon voelt zich energiek, giechelig, praterig en is klaar om de dag te beginnen.
Ik hou zelfs zóveel van koffie dat mijn collega's geen taart voor me regelden voor mijn verjaardag, maar koffie.

Advertisement - Continue Reading Below

Meest gelezen

 

Als ik je daarmee nog niet heb overtuigd: hieronder staan een paar foto's waarop ik sta. Met koffie.

Never apologize for who you are. #📷: @heyguysheyphoto

A photo posted by Danielle Tullo (@danielletullo) on

 

Did you guys know I like Starbucks/ fall/ PSL's? #🎃

A photo posted by Danielle Tullo (@danielletullo) on

 

You guys tired of me posting pics of me holding coffee yet or nah #📸: @nomifoto

A photo posted by Danielle Tullo (@danielletullo) on

 

Al sinds mijn zeventiende drink ik gemiddeld zo'n drie koppen koffie per dag (ik drink trouwens ook graag groene thee, daar zit ook cafeïne in.) Afgezien van dat mijn koffiegewoonte waarschijnlijk een verslaving is, is het ook een enorm sociaal gebeuren. Wanneer ik op mijn werk ben drink ik koffie met mijn werkgever of collega's om de dag even te breken en in het weekend spreek ik vaak af bij lokale koffietentjes.
Maar toen… was er een dag waarop ik mijn belastingaangifte deed en me realiseerde dat ik zo'n €1325,- uitgeef aan koffie. Ouch… Weet je hoeveel paar toffe sneakers dat zijn?! Weet je hoe chill ik daarvan op vakantie had gekund? Weet je dat ik daar 2 (!!!) maanden huur van had kunnen betalen?! Het was alsof ik wakker schrok, wakkerder dan ik ooit ben geworden door koffie. Ik moest er iets aan doen.
Daarom besloot ik dat ik een week zonder koffie zou proberen te leven. Misschien had ik wel helemaal geen koffie nodig en zou ik mijn koffiegeld aan andere dingen kunnen besteden! Toch was het geen makkelijke beslissing. Ik was ervan overtuigd dat ik echt geen beter persoon zou worden zonder koffie. Voordat ik mijn koffie-vrije week inging zei ik tegen mijn werkgever: "Ik hoop dat je nog steeds vindt dat ik mijn werk goed doe zonder cafeïne." Ze antwoordde iets van: "Je krijgt gewoon een beetje hoofdpijn, er is niks aan de hand." Ik hoopte maar dat dat waar was.
DAG 1
Het was een regenachtige, mistige ochtend waarop je eigenlijk alleen maar zielige liedjes wil luisteren terwijl je denkt aan alles wat je niet hebt – geen goed idee om te doen trouwens. Toen mijn wekker ging drukte ik twee keer op snooze en sliep ik tot half zeven, terwijl ik om kwart voor zeven de deur uit moest. Het maakte niet uit, want koffie helpt me altijd door dit soort moeilijke dagen heen.
Toen ik naar Starbucks ging maakte mijn hart een sprongetje bij de geur van koffie. Tot ik me realiseerde dat ik niet mocht *goedemorgen*. Ik huilde van binnen, mijn wereld stortte in.
Hoewel ik totaal geen dramaqueen ben, rende ik de winkel uit en riep ik iets van "NEE! WAAROM?!" Mijn dag was nu al verpest.
DAG 2
Toen ik op kantoor aankwam liep ik weer langs een Starbucks. Ik keek naar binnen, naar alle mensen die gezellig koffie dronken en dacht "Ik ben niet zoals jullie, ik heb geen cafeïne nodig." Dat zei ik trouwens ook alleen maar om mezelf op te vrolijken, want ik geloofde er niet eens in. Op kantoor dronk ik water. Ik voelde me wat beter, gaapte zo'n twintig keer achter elkaar en voelde me de rest van de dag gewoon ongelooflijk moe. Karma.
DAG 3
Dit is een korte uitleg over wat voor persoon ik ben: ik ben het type student dat altijd vragen stelde als alle anderen al heel lang en heel graag naar huis wilden. Ik ben het soort persoon dat je altijd gedag zal zeggen en naar je zwaait in het voorbijgaan, of je het nou ziet of niet. Ik ben gelukkig! Ik ben een blij persoon, ik praat graag en de wereld om me heen is belangrijk voor me.
Ik drink alleen al zo lang koffie dat ik niet weer of ik zonder cafeïne ook zo iemand ben. Woensdagen zijn mijn drukste werkdagen, altijd. Ik was doodsbang dat ik zonder cafeïne mijn deadlines niet zou halen en de opdrachten vlogen me om de oren. Ik dacht dat ik zou bezwijken onder de werkdruk.
Goed nieuws: ik heb geen koffie nodig om mijn werk goed te doen! Ik voelde me veel kalmer en relaxter dan ooit. Ook al moest ik zóveel doen, ik voelde me zó chill. Een beetje zo: Het doet me niks dat jullie willen dat ik vijf dingen tegelijk doe. Komt voor de bakker. No problemo. Normaal gesproken bonst mijn hart in mijn keel in dit soort situaties, maar geen cafeïne zorgde er juist voor dat ik de situatie voor mijn gevoel volledig in de hand had. Het hielp echt. Cafeïne zorgt er dus helemaal niet voor dat ik mijn werk goed doe, ík doe mijn werk goed.
DAG 4
Ik HOU van eten. Ik weet dat dat niet heel bijzonder is, maar ik hou écht héél érg van eten! Maar vandaag was mijn liefde voor eten anders. Ik had honger. Héél erg honger. Sterker nog: ik keek in mijn agenda om te checken of ik misschien ongesteld moest worden, want dat is de enige verklaarbare reden voor dit hongergevoel. Koekjes en popcorn waren het enige waar ik aan kon denken. En chocola. En kaassoufflé's. Je snapt 'm.
Ik wist dat cafeïne je hongergevoel onderdrukt, maar dat dat zó heftig zou zijn?! Ik at dus de hele dag… kantoortaart, kantoormacarons, kantoorpopcorn, kantoorlunch… alles wat er op kantoor te vinden was eindigde in mijn maag. Aan het einde van de dag rolde ik naar huis, die avond sliep ik weer als een roos.
DAG 5
Vandaag kreeg ik inderdaad last van hoofdpijn. Mijn lichaam was inmiddels helemaal cafeïnevrij, maar de hoofdpijn was irritant. Ik nam een pijnstiller en de rest van de dag ging het op zich prima.
Ik zat in een lekkere flow, het was vrijdag en ik wilde mezelf ergens mee belonen, dus koos ik voor een drankje zonder cafeïne. Tot nu toe schaamde ik me altijd als ik (of iemand anders) een cafeïnevrije koffie bestelde, maar nu kreeg ik een gevoel van trots. Ik heb geen cafeïne nodig om awesome te zijn, b*tches!
DE UITKOMST
De smaak van koffie zal voor altijd (en altijd en altijd) mijn grote liefde blijven en het dronken gevoel dat je van koffie krijgt ook. Waar ik nóg meer liefde voor heb is de €70,- (70!!!!!!!!!!!)  die ik deze week niet uitgaf aan koffie. Ahum.
Vanaf nu stop ik officieel met mijn gewoonte om drie koppen koffie per dag te drinken. In plaats daarvan drink ik er twee. Oké, dat is misschien niet heel veel minder, maar ik heb het in ieder geval niet meernodig, en dat dacht ik eerst wel. Als net-afgestudeerde voelde het voor mij heel volwassen om koffie te drinken en ik was ook nog eens bang dat ik mijn werk niet meer zo goed zou kunnen uitvoeren zónder koffie. Die angsten verstopte ik achter een kop koffie, want die hield ik altijd vast als ik rondliep op kantoor.
Ik wil van mijn koffieverslaving niet per se iets heel dieps en betekenisvols maken ofzo, maar dat is wel hoe het voor mij voelde. Ik heb zó vaak gezegd: "Zonder koffie functioneer ik niet." Terwijl dat dus GELUKKIG niet waar is. Sterker nog: ik functioneer zelfs beter zonder koffie omdat ik mijn angst (om te falen) onder controle heb, ik superkalm ben en 's nachts ongelooflijk goed slaap.
Op hele drukke dagen doe ik nu wat de meeste mensen juist niet doen: ik drink geen koffie.  Jouw koffieverslaving is dus onzin en als je een paar dagen probeert wat ik ook heb gedaan, zal je het absoluut met me eens zijn (én kan je iets heel leuks voor jezelf kopen).

Bron: Cosmopolitan

Deze nieuwe website vertelt je of je partner vreemdgaat via Tinder (!) >