'Ja natúúrlijk worden moedervlekken weggeshopt'

'Hoe naïef zijn we met z'n allen?' vraagt Liesbeth zich af.

Meest gelezen

Vorige week was men in rep en roer over het nieuws dat de moedervlekken van Gigi Hadid, Kylie Jenner en Jennifer Lawrence steevast worden weggeshopt. Vooral Gigi heeft een bovenlijf dat redelijk onder de moedervlekken zit, en zie je die op haar eigen Instagram altijd in volle glorie voorbij komen, bij campagnes, shoots en de officiële Victoria’s Secret-beelden zijn ze in geen velden of wegen te bekennen. Net als bij J-Law. De actrice heeft een paar moedervlekken op haar hals, maar niet als die hals in een campagne of op een cover staat.

Advertisement - Continue Reading Below

Monday morning in #mycalvins ☕️ @calvinklein

A photo posted by Gigi Hadid (@gigihadid) on

Meest gelezen

 
Belachelijk! Moedervlekken zijn juist mooi! Wat is er mis mee! Alles is nep! Hooivorken! Protest! Dat is een beetje de strekking van veel comments. Ik lees dat dan allemaal een beetje en moet eigenlijk enorm met m'n ogen rollen. Hoe naïef zijn we met z'n allen? Natúúrlijk worden moedervlekken, oneffenheden, poriën, vetrollen en al het andere dat iemand tot een uniek mens maakt weggepoetst. Denk je dat Victoria’s Secret zo groot zou zijn geworden als ze allemaal 'echte' meisjes op de catwalk zouden laten rondlopen? Iemand met een gezellige maat 38 of zelfs, shock en horror, maat 40? Neen. Het moeten allemaal glanzende glimmende perfecte barbiemeisjes zijn, met een onmogelijk strak lijf, lange wapperende manen en een gigantisch decolleté. Dáár wordt tegenop gekeken. Dáár wordt over gefantaseerd – door zowel mannen als vrouwen.

🌸🌸🌸🌸

A photo posted by Gigi Hadid (@gigihadid) on

 
Daar kun je heel boos om gaan worden, maar het lullige antwoord is dat de wereld nou eenmaal zo werkt. Het vertoont gelijkenissen met het hele modellen-zijn-te-dun debat, want ook daar gaat op: er wordt een droom verkocht, een ideaalbeeld, daar horen 'imperfecties' niet bij. Kun je opbrengen dat moedervlekken geen imperfecties zijn, maar het feit blijft: ze maken een huid niet perfect egaal en dat hoort niet in het plaatje. Daar komt nog eens bij, zeker bij Gigi zijn de moedervlekken redelijk overheersend, dus als je met je bijna blote lijf in een bikinifolder staat, kan dat afleiden van het product dat je probeert te verkopen. Is dat stom? Vast en zeker. Maar het ís nou eenmaal zo. Moet ik wel bekennen dat ik het een ander verhaal vind worden zodra de shoot niet om het product gaat, maar om het mens. Als in, als Gigi ook echt als Gigi op de cover wordt gezet in plaats van als model, snap ik minder goed waarom die vlekken weg moeten, en hetzelfde geldt voor Jennifer Lawrence.

Nu kun je natuurlijk zeggen dat het voor jonge meisjes die onzeker zijn over hun moedervlekken heel ingewikkeld kan zijn om te zien dat ze zelfs bij Gigi worden weggewerkt. Dat dat soort meisjes gaan denken dat ze niet mooi zijn, dat er iets mis is met ze. Maar zolang Gigi op haar eigen Instagram ze altijd gewoon in volle glorie laat zien, lijkt het me duidelijk dat zij er zélf geen problemen mee heeft. En sowieso, ik heb ook een paar goede moedervlekken op m'n lijf zitten en zelfs eentje pontificaal op m'n kin (die altijd voor pukkel wordt aangezien en waarover mensen soms verschrikt zeggen 'moet je daar niet eens, eh, naar laten kijken ofzo?' – maar ik dwaal af) en echt niet dat het weghalen van moedervlekken me onzeker maakt. Nee, eerder de rést van haar lijf, dat zo belachelijk welgevormd en strak is. Daar kan ik nog wel eens over nadenken als ik met mijn Hollandse heupen in bikini over het strand loop.

 

Ik stop mijn energie liever in het accepteren van hoe ík ben

 

En zeg eens eerlijk, wie was moedervlek-gate überhaupt opgevallen voordat erover geschreven werd? Ik had er nog nooit bij stil gestaan, terwijl ik Gigi al heel lang volg op Instagram. Pas toen ik hier op ELLE.nl las dat ze in campagnebeelden worden weggehaald dacht ik, 'goh, verdomd, da’s waar ook'.

Het schoonheidsideaal van nu is een bizar fenomeen en daar mag je het gerust mee oneens zijn, maar gelukkig verandert er beetje bij beetje steeds meer (halló Ashley Graham op de cover van Sports Illustrated), en ik stop mijn energie liever in het accepteren van hoe ík ben, en dáár mee akkoord te zijn, dan maar met m'n vingertje te blijven wijzen naar De Grote Boze Media. Ik heb namelijk niet zo veel zin om me op te winden over dingen waar ik geen invloed op heb, want ik heb het al druk genoeg met dat belachelijk grote moedervlekpukkelding op m'n eigen kin. Om over m'n heupen maar te zwijgen.

Liesbeth Rasker is freelance journalist voor oa ELLE en ELLE.nl.

//

In je eentje op reis? Liesbeth deed het >