Kronsele

Als rechtgeaarde Limburger heb je een lievelingsvlaai. De mijne was altijd kronsele. Als kind dan. Want na mijn tiende heb ik geen kronsel meer gezien. Tot ik vorige week in de buurtsuper tegen een bakje kruisbessen aanliep. Kronsele dus. 

Over vergeten groente hebben we de mond vol, maar vergeten fruit, ho maar. Ik pleit voor een revival van de kruisbes. Want sinds dat ene toevallige bakje heb ik er geeneen meer gezien. Ik had haast en zat krap bij kas, dus dat bakje heb ik laten staan. Spijt. Ik herinner me namelijk dat de kronsel fris en zoet en zuur tegelijk is. Perfect om een crumble van te maken. Of jam. Of op de vlaai, net als vroeger.

Jam maken doe je zo > 

WILDPLUKKEN

Nu dus op zoek naar kruisbessen. Ja, bij een groentespeciaalzaak vind je ze wel, maar daar is geen lol aan. Ik herinner me dat we ze tijdens de vele wandelingen (stom!) in de zomervakantie plukten. Onze Edwin Florès, wildplukker annex paddestoelengoeroe, weet me te vertellen dat ze graag groeien in de bosjes vlakbij landgoederen. Onlangs bijvoorbeeld in groten getale gesignaleerd in het Panbos vlakbij Katwijk. 

Dit weekend trek ik gewapend met knapzak richting Panbos. Voor kronsele. En dan doe ik net alsof ik zomervakantie heb. Zes weken lang. Ha! Wat ik dan ook doe is hopen dat we paarden tegenkomen, dan geef ik ze een zure Napoleon. Net als vroeger. Moet je opletten wat er dan gebeurt. Kun je lachen.    

PS - Als ik een zak vol vind dan maak ik er kruisbessenkwarktaart van. Bekijk hier het recept >

Meer foodblogs >