Hij wil vrij zijn en genieten van zijn studentenleven, zegt hij. Ik voel me belazerd: wil hij wel verder met mij?

Ik verhuis naar de stad waar mijn vriendje studeert. Ik ging ervan uit dat we zouden gaan samenwonen, maar nou wil hij dat niet

Bep: Ik zou zeggen van wel, hij heeft immers geen eind aan de relatie gemaakt. Het lijkt mij een volkomen legitieme wens om tijdens je studie met meerdere gasten opgehokt te zitten, inclusief een nauwelijks te behappen hoeveelheid bier en verkeersborden als wandversiering. Niemand die je een strobreed in de weg legt als je tot het ochtendkrieken in een café blijft steken, niemand die je met een pan dampende aardappels aan de dis verwacht en niemand die commentaar levert als je eens uitgebreid aan je ballen wilt krabben.

Advertisement - Continue Reading Below

 

'Denk je eens in wat een dieet van cola en kroketten doet met een medebewoner die groene smoothies aanbidt'

 

Dat hij nu wil genieten van die vrijheden is niet zo gek; hij is net onder moeders vleugels vandaan en er is in het leven nog tijd zat om je te conformeren aan verwachtingen van anderen. En dat geldt net zo goed voor jou. Samenwonen betekent niet dat je aan de ketting ligt – en dat lijkt door zijn formulering ‘vrij zijn’ misschien wel zijn gedachte – maar het verandert de dynamiek tussen jullie twee wel. Moet je eens zien wat een monster een rondslingerende vuile sok kan worden. Denk je eens in wat een dieet van cola en kroketten doet met een medebewoner die groene smoothies aanbidt. Samenwonen is soms knus romcoms kijken, maar vooral hard werken en andermans makke slikken. Dagelijks. Zin in? Of is de toekomst vroeg genoeg?

// 

Hoe reageer ik als mijn vriendje naar andere vrouwen kijkt? 

Lees verder >