Interview Renee van Bavel

Singer/songwriter Renee over haar debuut Totdat ik Vergeet.

Wat is je belangrijkste karaktereigenschap?
‘Ik ben genadeloos eerlijk. Niet als in hard, maar als in: open boek. Op de cd schuw ik geen kwetsbaarheid.

 

Geef eens een voorbeeld van een kwetsbaar nummer?

'Jouw Storm gaat over dat ik de wolken zie samenrapen boven een vriend en hem wil waarschuwen: sla links af. Doe het niet! Maar ik weet dat hij zijn eigen weg moet gaan.’

 

Wat karakteriseert jouw muziek?
‘Ik wil een internationaal popgeluid maken. Songs in heldere, Nederlandse kwetsbare taal in combinatie met een internationaal geluid.’

Advertisement - Continue Reading Below

 

Wat wilde je als kind worden?
‘Dit! Ik kon met Playmobil al hele voorstellingen opvoeren. Theaterstukken, concerten. En mijn moeder zat in een bandje, daar ging ik wel eens heen. En ze zong me altijd in slaap: dat was iets magisch. Het is voor mij altijd duidelijk geweest dat ik de muziek in wilde.’

 

Lees ook het interview met de Nederlandse zangeres Nynke Laverman

 

 

Waar gingen je eerste songs over?
‘Over de pubertijd. Over mijn ouders. Over stomme leraren. Ik heb ook een wereldreddend repertoire over blikjes in het bos geschreven, want daar werd ik zo verdrietig van.’

Meest gelezen

 

Op welk nummer ben je het meest trots?
‘Dan moet ik natuurlijk zeggen: allemaal. Maar Jouw Storm en Totdat ik Vergeet hebben echt die combinatie van een helder Nederlands geluid en een internationale sfeer.’

 

Wat is het mooiste aan je vak?
‘Het moment dat het allemaal samenvalt. Dat je de woorden vindt die omschrijven wat je voelt. Dat het niet meer alleen die tekst is, maar dat het warm is en dat het leeft.’

 

Wat is het minst mooi aan je vak?
‘Ik moet wel aan de weg timmeren, maar dat hoort erbij. Daar leer ik van.’

 

Is er markt voor jouw muziek?
‘Ja, kijk maar naar Blof, naar Borsato. Wat Borsato doet is niet mijn repertoire, maar het geeft wel aan dat er markt is voor Nederlands gezongen muziek.’

 

Wat is de meest muzikale plek op aarde?
‘Met Daniël (de toetsenist, red.) achter de piano. Of in de trein. In de Hema, op de fiets, in de bibliotheek, op het strand, in Buenos Aires. Overal. Omdat daar mensen zijn. Ik kan niet op een zolderkamer schrijven. Ik moet in het volle leven staan. Ik wil het voelen. Dan kan ik schrijven.’

www.reneevanbavel.nl