Seksboerderij

Mijn tuin is veranderd in een seksboerderij.

Meest gelezen

Mijn tuin is veranderd in een seksboerderij. De afgelopen weken betrapte ik al een stel kneitergeile lieveheersbeestjes, vanochtend struikelde ik zelfs over de kinky kevers, de cruisende krekels en de wulpse wormen. Alsof dat allemaal nog niet genoeg was, bevinden zich hier in mijn bloemenperkje sinds enkele dagen ook nog eens een stel vrijende vlinders, stuk voor stuk overduidelijk zo hitsig als de hel.

Advertisement - Continue Reading Below

   

Nu zult u denken: die Kocken is gewoon jaloers! Maar zo is het niet. Neen. Allesbehalve. Echt niet. Het stuit mij gewoon tegen de borst, zo weinig als die beesten zich van mij aantrekken. Zelfs wanneer ik heel dwingend iets brul als ‘get a room!’, dan nog blijven die slakken hun glibberige genitaliën onverstoorbaar tegen elkaar aan vleien. Het lijkt hier godbetert wel Oh Oh Cherso, met al die daggerende dieren.

Meest gelezen

 

Mijn moeder had ooit een truc, wanneer zij haar puberzoon van zondigheden verdacht. Meestal voelde zij dat haarfijn aan: zat ik net met mijn middelbareschoolvriendinnetje op mijn beposterde slaapkamer onhandig te pielen met de onmogelijke sluiting van het een of ander, dan zwaaide de deur open en kwam zij met een air van stoor-je-vooral-niet-aan-mij aanzetten met twee koppen dampende thee en daarbovenop twee smeltende stroopwafels. Nog steeds veroorzaakt een hap van zo’n koek bij mij steevast een pavlov-reactie van jewelste en zit ik al gauw met een knalrode kop me een potje betrapt te voelen en sla ik uit automatisme vliegensvlug mijn benen over elkaar. En gelooft u mij: ik weet dat ik niet de enige ben die dat heeft. Let voor de aardigheid maar eens op de houding van uw vriend wanneer u hem zo dadelijk een kopje rooibosthee aanbiedt.

 

 

Maar goed, ik kan natuurlijk moeilijk te pas en te onpas mijn tuindeuren openzwaaien en al die rupsen, spinnen, krekels, sprinkhanen, torren, bijen en vliegen trakteren op een dienblad vol thee en stroopwafels. Denk je alleen al eens in wat dat allemaal wel niet zou kosten!

 

Gelukkig heb ik nu mijn ergernis eindelijk weten om te zetten in een oplossing, om het gekier en gekrik en gebats en geknol voor mij enigszins draaglijk te houden. Zie ik weer ergens in mijn tuin een stel sletterige slakken, dan grijp ik mijn camera, stel ik mij verdekt op en maak ik in het grootste geniep zo veel mogelijk X-rated foto’s, waarvan ik van plan ben om ze binnenkort op een of andere dubieuze website te knallen. Zo eentje waar je alleen binnenkomt na achterlating van al je creditcardgegevens, snapt u wel? Dat wordt een goudmijntje, daar ben ik van overtuigd. En wat ik dan tenslotte met al dat geld ga doen? Daarvan bekostig ik op den duur dus al die stroopwafels.