Bitchy Mila

.

Meest gelezen

Was Mila Kunis met het verkeerde been uit bed gestapt, of stelde de journalist van The Star Ledger de verkeerde vragen? De meningen zijn verdeeld. Niemand wil dat Mila een bitch is. Zeker omdat de actrice een jaar geleden nog zo cool reageerde op de zenuwachtige interviewer van de BBC.

Toch vrees ik na het lezen van het interview het ergste…

Natuurlijk wil ik best de journalist de schuld geven van het ‘awkward interview’ zoals het in de Amerikaanse pers wordt omschreven, maar ik heb iets te vaak aan de kant van de interviewer gestaan om een ster die moeilijk doet niet meteen te herkennen. En Mila Kunis deed in dit geval moeilijk.

Advertisement - Continue Reading Below

Ze was geïrriteerd, kortaf en - om eerlijk te zijn - gewoon onfatsoenlijk.

Niet dat je dat als mens niet af en toe mag zijn, maar misschien niet als je je werk aan het doen bent. Want dat is een interview geven voor iemand als Mila, werken. Bekende mensen beantwoorden vragen om hun film/boek/cd/kledinglijn of gewoon zichzelf aan de man te brengen en daarmee – uiteindelijk – hun geld te verdienen. Dat je voor je werk regelmatig dezelfde, of zelfs ongeïnspireerde vragen moet beantwoorden, is vervelend, maar geen reden om lullig te gaan doen. De persoon aan de andere kant doet ook zijn of haar werk – goed of niet.

Meest gelezen

En in het geval van de interviewer van The Star Ledger, Stephen Whitty, een man van middelbare leeftijd met een rond hoofd en een brilletje die al jaren over films schrijft en oneindig veel acteurs sprak, heb ik niet eens het idee dat hij zijn werk heel slecht aan het doen was. Hij lijkt niet gevraagd te hebben naar haar zwangerschap, relatie met Ashton Kutcher of een vervelende ex - het soort persoonlijke vragen waar de sterren meestal geïrriteerd door raken. Hij vroeg redelijk braaf naar haar films, haar al vaker besproken jeugd en de redenen waarom ze als kind is gaan acteren.

Op die laatste vraag antwoordde ze bijvoorbeeld het volgende:

“Honestly asking a nine-year-old why, who knows?” she says. “It was just a fun thing to do. Other kids take karate, art, gymnastics and I happened to take acting classes, it was just fun. There was nothing else to it. I don’t know if that’s the answer you’re fishing for.”

Een prima antwoord, tot die laatste ‘is dat het antwoord waar je naar viste’, een nare opmerking die deze interviewer echt niet verdiende. En dat was niet de enige nare opmerking. Het interview staat er vol mee, naast momenten dat ze de journalist afkapt omdat ze zijn vraag bij voorbaat al stom vind. Niet tof Mila.

Nu geeft de journalist in het stuk aan dat op het moment dat hij haar (telefonisch) sprak, net Mila’s veel besproken interview in Marie Claire was verschenen. Het interview waarin ze praat over de bevalling en hoe haar vagina opengereten zal worden. De meeste headlines op dat moment riepen dan ook iets over Mila en ‘shredded vagina’. Het kan dus heel goed zijn dat Mila met terugwerkende kracht vooral pissig was op de interviewer van Marie Claire en dat botvierde op de eerste de beste journalist die ze sprak.

Dat zou ook verklaren waarom ze zegt dat ze het niet over de Oekraïne wil hebben omdat dat dan 'de kop zou worden' en het hele artikel dan daarover gaat:

 “I do interviews and they seem like they’re supposed to be one thing, and the writer has an idea, and then they become something else.” 

Dat klinkt alsof ze enorm op haar hoede was, bang dat er (opnieuw?) dingen die uit z’n verband gerukt zouden worden. Nogmaals, allemaal heel begrijpelijk, maar nog steeds geen excuus om bitchy te gaan doen. Zijn de Brads en Angelina's van deze wereld ooit bitchy tegen journalisten? Nee. Dat komt ook omdat zij sowieso nooit publiekelijk hun uitscheurende vagina’s zouden bespreken. Want, hoe open het ook is, als je dat soort dingen in interviews zegt, moet je ook niet verbaasd zijn dat het tegen je zin in een headline wordt.

Laten we hopen dat het een eenmalig iets was. Dat Mila schrok van de impact die haar woorden tegenwoordig hebben nu ze de helft van een van de bekendste Hollywood stelletjes is. En dat ze daarom voor één keer niet haar toffe zelf was. Dan zien we het voor nu door de vingers.