Waar is-ie gebleven, die tijd?

'Even voor de goede orde: we hebben het geprobeerd hoor, om ons niks aan te trekken van die schema's en time slots maar geloof me: zóveel valt of staat bij een goede verdeling van het aantal uren in een dag.'

Meest gelezen

Het is donderdag, de zon schijnt en C heeft, voor het eerst sinds tijden, een dag vrij. Niet geheel vrijwillig, dat dan weer wel, maar onder lichte dwang ging de beslissing toch onverwacht soepel. De nimmer aflatende stroom ziektekiemen en bacillen op de crèche (houdt dat ooit op?) verpestte onze kerstvakantie en dus moest er nog iets leuks gedaan worden met het gezin, zoals het hoort. Alba wint en Artis is de bestemming; even 'snel' aankleden en een boterham voor onderweg. Misschien zijn wij de enigen, maar hoe kan het toch dat je vanaf zes uur wakker bent en nooit voor half elf de deur uit?! Waar gaat het mis? Het lijkt godsamme wel een militaire operatie, met z'n vieren op pad; een logistieke puzzel waarvan altijd een stukje mist.

Advertisement - Continue Reading Below

Als we éindelijk op de fiets zitten bedenk ik me dat van alle dingen die we voor lief namen voordat we ons in het ouderschap stortten, het fenomeen Tijd toch wel met stip op nummer één staat. Vroeger (oké, drie jaar geleden) hadden we tijd voor álles, of, beter gezegd, tijd speelde totaal geen rol. Nooit. Hard werken, social events, doelloos door de stad slenteren tijdens het weekend en spontaan ergens blijven hangen, het kon allemaal. Tijd was nooit een issue, tijd was er, altijd.

Meest gelezen

De afgelopen jaren is Tijd stilletjes schaars geworden, en zeldzaam. Want wie kinderen heeft weet: met kinderen kost álles tijd, zelfs de meest basale zaken als aankleden of een simpele boodschap doen. Last minute afspreken, spontane acties of gewoon even helemaal niets lijkt onmogelijk. Steeds is Tijd de grootste focus: hoeveel tijd zit er tussen de ochtend- en middagslaap, hoe lang kunnen we dan nog naar buiten, hoeveel uur heeft de baby vandaag geslapen en hoe laat moet hij dan vanavond naar bed om aan een gezond aantal uur te komen- alleen al dat rekenen kost zóveel tijd… En toch doe ik het.

Hoe lang hebben we, is er tijd voor een voorgerecht of zullen we alleen een hoofdgerecht doen, of toch maar alleen een glas wijn?

Even voor de goede orde: we hebben het geprobeerd hoor, om ons niks aan te trekken van die schema's en time slots maar geloof me: zóveel valt of staat bij een goede verdeling van het aantal uren in een dag - als er ook maar ergens iets misgaat dan stort alles (en dus het ritme, en dus je humeur, in mijn geval) als een kaartenhuis in elkaar en ben je de rest van de dag bezig met damage control: redden wat er te redden valt. 's Nachts is Tijd bij ons zo mogelijk nog meer een 'ding': hoeveel uur slapen we ongestoord voordat de kinderen weer eens wakker worden, hoeveel uur totdat de wekker gaat, hoeveel dagen hou ik het vol, zo weinig slaap? Zelfs als we het zo geregeld hebben dat we wél even tijd hebben (betaalde tijd dan hè, want een oppas is niet gratis), dan nóg zit het in ons hoofd: hoe lang hebben we, is er tijd voor een voorgerecht of zullen we alleen een hoofdgerecht doen, of toch maar alleen een glas wijn? Is er speling of moeten we linea recta weer naar huis omdat de oppas weg moet?

Het gaat zelfs zo ver dat ik me van tevoren al druk kan maken over hoe laat het op een bepaald feestje zal worden; hoe later, hoe minder uren slaap, hoe heftiger de dag erna. Vanaf dat punt wordt het écht gevaarlijk, want dan ga je feestjes, afspraken en events op een weegschaal leggen en bepalen hoeveel ze je waard zijn. En dan ben ik weer terug bij mijn allereerste stuk: je (lees: ik) wordt er asociaal van…

'Natuurlijk wordt het beter', verzekeren we elkaar- en onszelf continu; straks, als de kinderen groter zijn en de nachten langer. Dan gaat die weegschaal het raam uit en staan we vast weer juichend op alle feesten en partijen - als we nog worden uitgenodigd, tenminste.

Felicia is de winnares van ELLE's schrijfwedstrijd 'Ontaarde ouders' - naar aanleiding van de gelijknamige boeklancering van onze vaste columnisten Willem en Sarah. Felicia heeft oa een columnreeks hier op ELLE.nl gewonnen en zal de komende weken als gastcolumnist haar bijdragen hier delen.