Het allereerste editorial van José Rozenbroek

Omdat we jarig zijn en ook nog eens een kersverse, nieuwe hoofdredacteur hebben.

Hoe startten de vorige hoofdredacteuren hun baan? Hier deelden we al het eerste editorial van Liesbeth Hendrikse, die ELLE naar Nederland haalde. José Rozenbroek trad in 1996 aan – hieronder haar eerste editorial.

'WE WAREN STUDENTEN, we woonden driehoog in een zijstraat van de Amsterdamse Overtoom. In de kamer stond vrijwel niks: een glazen tafel, een boekenkast, twee buisstoelen die onmogelijk zaten maar wel prachtig waren. Geen bank, want dat was burgerlijk. Op de grond lag grijs zeil (erg in tien jaar geleden), de rolgordijnen waren bleekroze, de muren wit. Aan die muren hing niks, want we gingen alleen voor kunst met een grote K. Daar hadden we natuurlijk geen geld voor, al waren we rijker dan de Ritzen-student van nu. En we hadden veel meer tijd, want tempobeurzen en prestatieleningen moesten nog worden uitgevonden.

Advertisement - Continue Reading Below

Dus sliep je een gat in de dagen dat er geen college gelopen hoefde te worden, en ’s middags rommelde je wat aan. Buurten bij een vriendin, samen naar de bioscoop (’s middags half geld met collegekaart), nog even de stad in, en ’s avonds een beetje studeren, naar toneel of gewoon het café. Alle boeken werden gelezen, alle films en tentoonstellingen gezien.

Tijdens zo’n bezoekje aan het Stedelijk werd ik voor ’t eerst ècht door kunst gegrepen: metershoge doeken met dreigende vaandels deden mijn adem stokken. De maker was Armando, zijn olieverfschilderijen kostten tienduizenden guldens en vroegen veel meer ruimte dan een driekamerwoning in oud-west kon bieden. Maar zijn vaandels lieten me niet los en toen ik in een galerie een litho van hem kon kopen deed ik het. Voor f 600, een maandinkomen.

Meest gelezen

De vaandel van Armando hangt niet meer permanent boven de inmiddels aangeschafte bank, daarvoor is er in tien jaar te veel gebeurd. En of je ’t wilt of niet; voorkeuren veranderen in gelijke tred met de tijdgeest. Maar ik hoef maar naar mijn Armando te kijken en ik weet wat kunstverzamelaar Moritz Kung bedoelt, in de reportage over kunst verzamelen op pagina 36. Mijn vaandel is als een bladzij uit mijn dagboek. Eén blik erop en ik weet weer wie ik toentertijd was.'

José Rozenbroek, hoofdredacteur

Nu in de winkel: hét jubileumnummer van ELLE >