Gone vegan: challenge geslaagd! Al ging de laatste week niet over rozen

ELLE's Barbera goes vegan, en deelt een dagboek.

Meest gelezen

Ik tik dit in New York, waar ik ben voor werk. Het is namelijk 1 december. Dat betekent dat mijn vegan challenge er officieel op zit. Het was een interessant, leerzaam, soms lastig, verbazingwekkend, avontuurlijk en confronterend maandje. Want hoewel The Big Apple nogal een vegan heaven is, is de weg erheen er een vol obstakels. Een recap.

Hulptroepen

In hoofdstuk 1 van het boek voor beginnende vegans met reiskoorts zou het vetgedrukt moeten staan: reis je via een vliegveld, BRING YOUR OWN FOOD. Zelfs – of misschien wel vooral – als je een vegan maaltijd aangevraagd hebt. Ik moest naar New York voor werk. Maaltijd gereserveerd, paar naked bars op zak. En toen ging het vliegtuig stuk.

Advertisement - Continue Reading Below

Meerdere pogingen tot reparatie mochten niet baten en een uur of vier en twee vegan bars verder mochten we eindelijk uit het toestel in afwachting van nieuws. Het was inmiddels ver na lunchtijd, de info over onze vlucht was vaag en ik had HONGER. Een stewardess kwam langs met een goedmaakkaarretje vol candybars met melkchocola.De vlucht werd alsnog gecanceld, en daarmee mijnmeal. Op zoek dus, naar vegan-friendly food. Want:

Meest gelezen

NIET TE DOEN. Kaas is overal, en kip, tonijn, burgers... Vegan hulptroepen ingeroepen via Facebook (ja, you know who you are 😊): waar kan ik achter de douane iets vegans en soort van gezonds halen? Binnen drie tellen antwoord: Starbucks! Starbucks heeft een vegan chickpea wrap! En inderdaad, Starbucks saved the day. Meisje achter de kassa nam mijn dankbaarheid tevreden in ontvangst en wist me ook te vertellen dat ze ook een vegan broodje mozzarella hadden. Uhm, sure?

'Er zit een vegan op 21-J'

In het vliegtuig geinformeerd of er misschien iets aan boord was wat ik zou kunnen eten. Just in case, want negen uur vliegen voor de boeg. Lieve stewardess ('O, ik ben zelf echt een omnivoor, ik eet alles, maakt het echt een stuk makkelijker') bracht me armen vol fruit en onschuldige snacks en gedurende de vlucht kwam ze regelmatig controleren of ik niet al het loodje had gelegd. En twee van haar collega's die hun neus in mijn rijtje stoelen staken en vroegen: 'Are you the one that can't have anything?'

En nu het goede nieuws

In New York viel ik met mijn neus in de plantaardige boter. Een greep uit mijn favorieten:

  • Beyond Sushi (Mid Town), vegan sushi, rice rolls en soepjes. Als ik de rest van mijn leven alleen nog maar hier zou mogen eten heb ik een happy life.
  • Een snel ontbijtje bij Pick-a bagel (Mid Town) was ook een succes: aanrader is de vegan tofu cream cheese vegan. Wel van Amerikaanse omvang, ik heb het er tot het avondeten rond half 9 op gered.
  • Mooi bruggetje naar The Butcher's Daughter (SoHO), waar het avondeten was. Even was ik door de naam op het verkeerde been gezet maar een blik op de kaart nam alle angst weg. Veel vega, maar ook veel vegan, én de mogelijkheid om gerechten te veganizen. Yum!
  • Ook in SoHo: Le Botaniste, een honderd procent plant-based wijnbar en restaurant, 'The Beauty Salon for your Inside', met heerlijke tajines en soepen. Motto: Let Food Be Thy Medicine.

Williamsburg, Brooklyn

  • Sizzle Pie: too school for school pizza's. Een ENORME lijst vegan opties (met goeie namen als Thunder and Lightning en The Ripper) en pizza per slice voor maar 3 dollar. Plus: lokaal gebrouwen vegan bier!
  • En halleluja voor Champs Diner, een charmant alternatief/hipstergirly old school 100% vegan diner, van scrambled eggs tot caesar salads, kale wrap met 'chiken', donuts. Ga op tijd, er staat vaak een rijtje – al is wachten de moeite waard.

Say cheese

Op weg terug naar Amsterdam krijg ik alsnog de kans om erachter te komen wat een vegan vliegtuigmaaltijd inhoudt. Deze keer wel met een tas vol gmo-free vegan repen, nootjes en andere in-geval-van-noden.

Gelukkig maar, want ook op JFK is het vegan-friendly aanbod schaamteloos schaars. Weer wordt me een broodje mozzarella aangeraden – blijkbaar kan wat education geen kwaad. In een allerverste uithoek vind ik uiteindelijk een bagel en een bakje humus, en een gezond groen sapje.

En ken je die mop van die vegan maaltijd die eerst kwijt was en vervolgens niet vegan? Mijn stoel werd nog wel gebrandmerkt beplakt met een VG-sticker maar toen ik doorhad dat ik het uitdelen van de special requests had gemist was de maaltijd kwijt. Yep. Echt gebeurd. Toen het dienblaadje alsnog opdook trof ik een koekje met honing aan, 60% plantaardige boter (met wei, oa) en whaddayaknow: een plakje kaas. Bleef over: salade zonder dressing en een klodder groente. Daar is winst te behalen, beste vliegtuigmaaltijdcateraars!

En nu?

Anyway, de challenge zit erop, en dus zou ik opgelucht kunnen ademhalen en gewoon weer 'niet zo moeilijk kunnen doen'. Helaas vegan pindakaas. Met wat ik nu weet, kan en wil ik niet meer terug. Ik zal af en toe dus ook nog een blogje tikken. Want er komt nog een Kerst aan. En een bezoek aan vleesetende vrienden in Griekenland. En wie weet nog meer dilemma's, rare avonturen en goeie ontdekkingen. Wordt vervolgd dus.

Zo begon het: Gone Vegan, dag 1: 'Wat moet een koukleum als ondergetekende aan in plaats van wol?!' >